Żywot św. Maksyma Kausokalibosa – jedna z czterech biografii św. Maksyma Kausokalybosa, która powstała w końcu XIVw. Jej autorem jest Teofan z Vatopedii. Fragmenty tego dzieła zostały włączone do Filokalii.

Żywot ten zawiera rozmowę między Maksymem i innym znanym mnichem, hezychastą, Grzegorzem z Synaju, którego pisma Filokalia przytacza w innym miejscu. Grzegorz pyta o znaczenie nieustannej modlitwy, która staje się źródłem zachwytu umysłu i ekstazy. Maksym potwierdza wartość tej modlitwy, prowadzącej do życia w Bogu. Odrzuca jednak poszukiwanie nadzwyczajnych stanów, jakie mogą jej towarzyszyć. Ostrzega przed tym, co nazywa duchowymi „złudzeniami” i wskazuje, jakie przeżycia w kontemplacji są prawdziwymi znakami łaski.

Maksym przyznawał też, że zachowuje „nieustanną pamięć o Jezusie i Bogarodzicy”. Jest to jedyny znany w XIV wieku przykład połączenia pamięci o Chrystusie z pobożnością maryjną.

[Źródło: Filokalia, teksty o modlitwie serca]

Fragmenty dzieła: Żywot św. Maksyma Kausokalibosa znajdziesz poniżej: