Kalikst i Ignacy Ksantopuloi – dwaj mnisi z Góry Atos, autorzy pierwszego podręcznika ascezy hezychastycznej. Żyli u schyłku Bizancjum. Był to okres, gdy spory palamickie zostały rozwiązane i gdy ustalono już „sposób” skupienia umysłu, wyciszenia i modlitwy wewnętrznej. Ostateczny kształt przyjęła również modlitwa Jezusowa, która stała się istotną częścią w duchowości wschodniego chrześcijaństwa. Nastał więc czas syntezy, komentarzy oraz podsumowań. Nie próbowano poszukiwać nowych, oryginalnych sposobów modlitwy. I praca Kaliksta i Ignacego ma właśnie taki porządkujący charakter.

Oboje pochodzili z klasztoru Ksantopulos, wchodzącego w skład wielkiego atonickiego klasztoru Pantoratora. Kalikst, uważany za duchowego syna Grzegorza z Synaju, przez krótki czas (3 miesiące) był patriarchą Konstantynopola, znany jako Kalikst II. Zmarł wkrótce po wyborze, w 1397 r. O Ignacym niestety, nie wiele wiadomo. Jedyna pewna informacja to ta, że był mnichem w klasztorze na górze Atos.

[Źródło: Filokalia]

Fragmenty słów autorów: Kalikst i Ignacy Ksantopuloi znajdziesz poniżej: