Ćwiczenia duchowe – (hiszp. Ejercicios Espirituales, łac. Exercitia spiritualia) – książka św. Ignacego Loyoli, na której opiera się zespół ćwiczeń rekolekcyjnych (duchowość ignacjańska), opartych na głębokim rachunku sumienia i rozmyślaniach, znany jako ćwiczenia ignacjańskie, rekolekcje ignacjańskie, medytacje ignacjańskie itp. Stworzona przez św. Ignacego podczas jego pobytu w Manresie (1522-1523). Zatwierdzone przez papiestwo w 1548.

Ćwiczenia duchowne podstawę duchowości ignacjańskiej – zakonu jezuitów, lecz nie tylko. Ich odbycie jest obowiązujące w wielu zakonach i zgromadzeniach zakonnych przed ostatnimi ślubami. Począwszy od XX wieku, są również zalecane osobom świeckim.

Ćwiczenia duchowe są głównym narzędziem odnowy Kościoła przez wejście w osobiste doświadczenie rekolekcyjne trwające 30 albo 8 dni. W ciągu 450 lat wydały one całe zastępy świętych i błogosławionych.

[Źródło: Wikipedia.pl, Jezuici.pl]

Wybrane fragmenty dzieła „Ćwiczenia duchowe” znajdziesz poniżej: