Wawrzyniec od Zmartwychwstania (1614 – 12 luty 1691) – urodził się jako Mikołaj Herman w Lotaryngii, w ubogiej i pobożnej rodzinie.  W wieku 18 lat doświadcza, pod uschniętym drzewem (które w jego widzeniu ożywia się, zakwita i pokrywa się owocami) objawienia wielkiej opatrzności i potęgi Boga. Od tego momentu w sercu Mikołaja rośnie pragnienie oddania się na służbę Bogu.
W wieku 18 lat wstąpił do wojska. Dla biednego, młodego chłopaka była to możliwość otrzymania ciepłego posiłku i skromnego żołdu. Uczestniczy w wojnie trzydziestoletniej. Dwa razy zostaje cudownie uratowany od śmierci, m. in. podczas walk o Rambervilles w 1635 roku, w czasie których odnosi rany. Przewieziono go wówczas do jego rodzinnej miejscowości. Jego ciało powracało do zdrowia, a pragnienie oddania się Bogu odzywa się z nową siłą.
Po krótkim epizodzie życia pustelniczego, uznaje że ta forma życia nie jest dla niego. Potem przebywa w Paryżu, gdzie pracuje jako służący, a jednocześnie modli się